Viestad skriv godt, og i tillegg er det mykje ein ikkje har tenkt over. «Historien» har liksom vore store hendingar langt vekke, men det er jo kvardagen med graut og kva-skal-vi-ha-til-middag som er sjølve livet.
Bonus at kapitla er så korte at ein rekk minst to på bussen til jobb!
Sist sett
