Bokelskere.no

Dette er eit av sommarens store høgdepunkt. Eg blir så imponert over måten Petterson klarer å skrive om forhaldet mellom mora og sonen. Boka får fram begge sider av ein komplisert relasjon - noko som imponerer meg. Eg har skrive eit lengre blogginnlegg om boka her: http://boklesebloggen.blogspot.com/2009/08/tilbake-fra-ferie.html

Eline: Denne sjølvmedlidinga du skriv om, blir på ein måte kommentert i boka gjennom mora sine utsegn. Eg får ikkje utelukkande sympati for Arvid, og eg trur at denne avstanden som blir skapa mellom lesar og forteljar i boka er ein del av det eg synest er så genialt med boka; nemleg at lesaren får sjå historia frå mora si side, utan at mora "får ordet" i løpet av forteljinga.

Dette er jeg veldig enig i. Kanskje ikke så rart siden jeg var høygravid da jeg leste boka og tenkte mye på om sønnen min kom til å skuffe meg like mye som Arvid skuffet sin mor, og om vi kunne risikere å få et like taust og fjernt forhold. Jeg er helt enig i at grepene som er brukt for å skildre moren er svært gode. Jeg grunnet over boka i mange uker etter at jeg var ferdig. Kanskje nettopp fordi skrivestilen er så lavmælt? Jeg vet ikke