Ættesogene er prega av ein knapp stil, veksling mellom scener og referat, underdriving og ein autoral og referarande synsvinkel. Skal ei ættesoge dramatiserast, lyt ein bruke heilt andre litterære verkemiddel. Og det har Radioteatret gjort. Resultatet har vorte eit rått, sydande, framfust, ironisk og levande stykke der vi - gjennom vår tids øre - får høre kva som kunne ha vorte sagt og tenkt der soga referer på sin ordknappe måte. For herer det liv frå fyrste stund, eller frå fyrste hogg, dvs. når hovudpersonen bruker øksa på leikekameraten. Mye er lagt til, og deter gjort på ein så artig måte at får å gjere med ein satire, ikkje berre over vikingtida, men òg over vår eiga tid: Egil Skallagrimsson blir ein Dickie Dick Dickens i kamp mot fortidas Jim Kjøtthue, Eirik Blodøks. Lytt og le!
Sist sett
