Bokelskere.no

Her og no kan eg berre kjenne det, med heile meg, einsemda i å begynne å tenkje tanken, tanken på at eg ikkje kan vere åleine med deg.

"Inst inne" - kva er det? Er du eit vanleg barn inst inne, eller er det inst inne du ikkje er vanleg?"

Det er lett å få auge på oss. Vi har ikkje gardiner.
Det er lett å sjå meg. Eg har ikkje filter.
Det er lett å gjennomskode meg.
Eg dreiv ønsketenking.

Eg skulle vore ein militant inkluderingsoptimist.

Å sjå korleis lyset frå vindauga fell på blomane. Sitje i ro og sjå på dette. Hugse å gøyme blomane bak kjøkenmaskina før du kjem heim. Ringe gifttelefonen viss eg gløymer det.

Du spring rundt med impulsene dine, dei kviler aldri i sitt jag etter inntrykk. Eg spring framfor deg og ryddar inntrykka bort, eg spring etter deg og ryddar i ruinane kvar gong eg blir for sein.

Går saman med deg i ei lysløype, vi kjem oss rundt sløyfa på to kilometer på to pakker Läkerol.

Eg ser deg i bakspegelen. Du ser rett i den oransje veggen. Så bråsnur du på hovudet og møter du blikket mitt. Vi smiler til kvarandre.

Det er det same kva det heiter.