Bokelskere.no

Det å bli lykkeleg handlar mykje godt om å velje dei rette punkta å sjå og forstå livet sitt ut frå.

Det å tore å bøye seg for eit betre argument er eit viktig kjenneteikn på ein sann intellektuell...

Når ein ser alt som forteljingar, blir ein blind for den verda som forteljingane refererer til til slutt, og da ser ein naturliegvis ikkje konsekvensane av det ein fortel heller.

Men nei, dette går ikkje, slik kan eg ikkje tenke, det var nettopp dette eg hadde tenkt å slutte med, og no må eg la være å spekulere og forhalde meg til det eg faktisk veit.

(...) var Rikard ein litt kortare, men langt kraftigare gut med ein sunn og frisk hudfarge som-når eg ser han for meg no i dag-får meg til å tenke på kald mjølk, grovt brød og lange skiturar i fem minus

Dei forstod ikkje at Rikard hadde ein oppførsel som gjorde at dei sjølve begynte å føle seg som dårlege og moralsk forvakla menneske når dei var i nærleiken av han. Eller dei forstod det kanskje, men som barn var dei ikkje i stand til å sette ord på det.

Eg let meg sjølv falle bakover, slår ut med begge armane idet eg treffer madrassen, og blir liggande og sjå i taket.
-Eg veit jo det, men... det er jo ein såpeopera, alt saman. Så mange følelsar og så mykje drama. Eg får lyst til å rømme, til å stenge ut alt saman.

Eg var ikkje eit sånt barn med briller som skreiv dikt i skjul, for å seie det slik. Ikkje var eg nokon lesehest heller.