Bokelskere.no

Monologen rann stadig like ufiltrert og sjølvsikkert ut av han, han var i full gang med på urimeleg vis å trekke parallellar heilt tilbake til antikken i høve til sine flunkande nye sanningar.

...det einaste eg fann ut oppi det vesle kvite seglflyet, var at eg hadde ei sterk mistru til luft, og at eg hadde ein like sterk kjærleik til det konkrete.

Gledene mine er bare forbigåande smitte frå andre, og dette må vel truleg vere årsaka til at eg ikkje kan danse, tenker eg.

Denne sorga kjem frå meg, det er ei ekte kraft og ikkje eit kortvarig lån frå strålekransen til nokon andre. Gledene mine er bare forbigåande smitte frå andre (....)

Ein karismatisk person med den sjeldne evna til å gripe inn i livet til reserverte personar fekk meg ein gong til å oppsøkje eit dansekurs.

Som regel hadde eg tungt for å legge merke til planter og blomar og hadde alltid beundra dei som alltid greidde å rette fokuset mot dette trege, men overalt nærverandre livet...

Når ho flyttar seg rundt i rommet med det store håret sitt, ser det kaotisk ut, det er som om ho er bygd opp på ein litt laus måte, om du skjønar.

Han var ein av desse med definisjonsmakt, som kunne skjere gjennom og bestemme kursen problemstillingane skulle ha, til dømes med eit fyndord. Og eg tok imot fyndora som om dei var verdifulle smykkesteinar, eller vegskilt.

Ei følgje av å ha levd i Noreg i over førti år var at eg sørgjeleg hyppig var blitt trengd inn i eit hjørne der eg måtte drive og svare på spørsmålet Kven er du? Etter årevis med dårlege og famlande svar, og med sveittetokter og irritasjon over dette konstant tilbakevendande spørsmålet (det var alltid andre som pressa dette spørsmålet på meg- det var ikkje noka form for essensialistisk vilje til sjølvransaking), hadde eg byrja å ro meg i land med den ærlege opplysninga om at Eg er ein person som heile livet har hengt fast i fikse idear. Det er min essens hadde eg bestemt meg for. Når tautologien Eg er bare meg sjøl eller Eg prøver bare så godt eg kan å vere meg sjølv rann uhindra ut av munnane på folk rundt meg, knepte eg att min eigen munn, knurra lågt og tenkte: Spør dei meg no om kven eg er, så har eg heldigvis eit ganske klart og ærleg svar på lager. Eg er ein person som heng fast i fikse idear.