Bokelskere.no

At drømmekvinna hadde vore flinkare enn meg til å spele femkort, danse vals eller strikke, som jo alle er evner eg som mann ikkje tillegg nemneverdig status, ville eg naturlegvis ikkje ha hatt noko imot, det ville tvert imot ha vore berre sjarmerande, og dessutan eit godt utgangspunkt for å kunne le av meg sjølv, og på den måten demonstrere den sjølvironien som er nødvendig for å bli akseptert og likt, for ikkje å seie elska.