Bokelskere.no

Når ho var sikker på at ingen såg henne, tok ho det fram, som ein hemmeleg liten fuglunge, gøymt i ei bitte lita eske, sveipt i kvit silke. Ho sat heilt, heilt stille og tenkte at ho opna eit løynt rom i hjartet, tok ut den vesle kassa, vikla av silken, lag for lag. Og der inne låg det sitrande, levande hatet. "Eg hatar kong Jorol av Syrren, far min, som lèt mor mi døy". Aila tenkte tanken heilt og tydeleg. Og så la ho han forsiktig tilake i eska, vikla han inn i kvit silke igjen, og la han varsamt på plass i det vesle sommet i hjartet sitt.