Bokelskere.no

Eg trekte opp buksebeina og hukte meg ned, gjekk laus på all løvetanna først. Ho var større her enn i det litle drivhuset. Eg stakk fingrane så langt ned i jorda som dei kom. Ei vemmeleg kjensle stakk i meg med det same fingrane la seg kring rota til den første klasen. Ho minte om ei tjukk blodåre eller ein glatt muskel. Eg rykte ho opp og valde meg ut ein ny klase. Den tredje var endå tjukkare endå glattare, det var som eg stakk fingrane inn i ein kropp og røska ut organ. Løvetannrøtene blei til ormar.