Til Jakob Sande
(frå visens venner)

Du var still den siste kvelden vår, kvar dyrekjøpt minutt
til du braut opp seint på natt og gav oss handa.
Ikkje song du dine viser, ikkje rørde du din lutt.
Tru du visste då du sat der at din landlov alt var slutt
og at skuta låg og venta nedved stranda?

Vi sku' følgt deg om vi visste, vore med og kasta loss
sett deg smile, som så ofte, gjennom tårer.
Vi sku' sunge deg ei vise som ei helsing ifrå oss:
om det underfulle hjarta, om eit anker og ein kross
og om havsens dei miskunnelege bårer.

Men du kjende vel kan hende det var einsemd som du trong
i den stund du høyrde skipsklokka kalle?
Kan du høyre der du sigler, at vi nynnar deg ein song?
Du må helse vesle Daniel, og Lasse, og May Wong
og ditt hav som ligg og ventar på oss alle.

Hartvig Kiran

Godt sagt! (4) Varsle Svar

Viser 1 svar.

Hartvig Kiran var en makeløs stemningsskaper! Her kaller han fram tårer og klump i halsen uten å bruke store og høytidelige ord!

Godt sagt! (1) Varsle Svar

Annonsér hos bokelskere.no


Sist sett

Hanne MidtsundKitsuneSaramgeIngunn SJulie StensethGodemineRune U. FurbergsiljehusmorAnn Helen EAlice NordliCathrine Marie HansenJan Arne NygaardIreneleserBibliotekariMcHempettIdaBeathe SolbergHarald KBenedicte Sønsteby AndreassenConnieLene AndresenHilde MjelvaChrissieBjørg L.Marianne MSilje HvalstadHilde H HelsethsusannaRisRosOgKlagingIrene StrømlandRade AlmudaffarLisbeth Kingsrud KvistenMarianneJakob SæthreAstrid Terese Bjorland SkjeggerudgretemorMarianne TTone Maria JonassenCamilla Rødje