Bokelskere.no

For noen år siden så jeg stykket Gud smiler på Trøndelag teater. Deres omtale av romanen er god, derfor limer jeg den inn her :
Gud smiler handlar om ei urokkeleg tru på at livet vil deg godt; livet kan gi deg motbør, men du avgjer sjølv om du går under eller står imot.

Alle kjenner nokon som stadig råkast av motbør og som kjem borti saker det er umogleg å løyse. Saker det er umogleg å vri seg bort frå. Justin er sånn, ein ung mann som tidlig får merke at det å leve ikkje er for dei varaste av oss.

Han miste far sin og vert tvinga til å ta mykje ansvar. Så døyr mor hans, og Justin er åleine. Men han har Rebekka, ungjenta han vaks opp i lag med og som kjennest mest som ei syster for Justin – eller gjer ho eigentleg det?

Det gjer vondt når dei andre gutane får auge på Rebekka. Det gjer vondt når Rebekka berre ser han som ein bror. Justin vert gift mesta på slump. Når også kona døyr, kjenner han verkeleg kor einsam han er.

Medan dei fleste av oss ville lagt seg under dyna, let ikkje Justin tungsinnet knekke seg. Og til alt hell treff Justin og Rebekka kvarandre igjen, og no ligg alt til rette for at dei kan ta fatt på eit liv i lag.

Duun bruker sin særegne psykologiske dybde og det nynorske språket til å utforske menneskesinnet, livsskjebne og det gåtefulle i tilværelsen også i denne romanen, og der er han glitrende som vanlig.