Tekst som har fått en stjerne av Margrete Dyvik Cardona:

Viser 1 til 1 av 1:

Elena Ferrante brukar eit jordnært språk med få klisjear og metaforar, men den som ikkje tek sats, vil heller aldri nå dei store høgdene. Ferrante kretsar rundt eit par poeng vel mykje etter min smak. Forholdet mellom Elena og Lila, som er motoren i boka, vert tappa for mykje energi ved at forteljaren terpar på dei same refleksjonane, og ikkje lét lesaren konkludere sjølv. Det same gjeld eit par sko som Lila skaper. Dei blir så symboltunge og overtydelege i historia at dei til slutt berre irriterer. (Heile omtalen ligg på Sølvbergets nettsider.)

Godt sagt! (15) Varsle Svar

Annonsér hos bokelskere.no


Sist sett

Tine SundalTonesen81Tone HSaraMarit HøvdeEmilie GeistMarit AamdalRisRosOgKlagingHilde VrangsagenIngunn SHeidi LLinn HaugLene AndresenVannflaskeingar hKay NilsenmarithcBjørn SturødQi AiAud Merete RambølgretemorAgnete M. HafskjoldTerje N AbuslandIngeborg GRufsetufsaalpakkaLars MæhlumLibraritas vVigdis VoldElisabeth OppegaardBjørg L.Reidun SvensliEllen E. MartolBertyIdaTrine S. AustbøMaria Festli EriksenBjarte FoshaugTrine Lise NormannMorten Jensen